Fic Avengers : Avengers High School (8)

posted on 08 Dec 2012 19:15 by a100a100
เกลียดจังการบ้าน แต่ช่างหัวมันก่อนเถอะ
ขอโทษครับที่ช้าอีกแล้ว มัวแต่นั่งวาดการ์เดี้ยน จนไม่เป็นอันทำอะไรเลย แล้วก็ไล่ซื้อแมคโดแนล
แล้วมานั่งดูโฮเทลทราซิเวเนียต่อ ชีวิตนี้ดีจริงๆ  รอก่อนนะฮ็อบบิท ถึงจะมีงานรัดคอ แต่ก็ต้องดูให้ได้
บทนี้คงเป็นเวลาที่ใครหลายๆคนรอคอยแล้วสินะ
********************************************************************
Avengers High School
 
Rate : คงไม่เกิน PG-13 หรอก
  
Pairing : steve/tony  นอกนั้นคิดกันเอาเอง

 

                วันอาทิตย์ นี้ดูไม่ค่อยน่าพิสมัยมากนักสำหรับสตีฟ โรเจอร์ แม้จะผ่านไปหลายวันแล้วจากการต่อยหน้าโทนี่ แต่เมื่อคืนเขาก็นอนไม่หลับเพราะมัวแต่คิดเรื่องของ ‘เจ้านั่น’ หลายวันผ่านมาแล้วคำพูดของบรูซยังคงก้องอยู่ในหัวของเขากับความรู้สึกนั่นที่ไม่อยากยอมรับ...บางทีเขาควรปล่อยวางบ้าง ทั้งๆที่เมื่อวานก็ไปทำความสะอาดโรงเรียนจนเหนื่อยแล้วแท้ๆ (ทำไมเขาถึงต้องทำความสะอาดน่ะเหรอ ? นิกตา...นิก ฟิวรี่สั่งน่ะสิ แต่เรื่องนี้เขาไม่อยากบอกธอร์หรอก ไม่งั้นเจ้าตัวคงวิ่งแจ้นมาช่วยเขาทั้งๆที่ควรจะได้อยู่กับครอบครัวของตัวเองแน่ๆ)  และวันนี้เขาก็ต้องไปทำความสะอาดสนามบาสเกตบอล (คลินต์ไม่สั่งซ้อมวันอาทิตย์ ดูเหมือนตอนนี้ธอร์ก็จะเอาด้วย) ว่าแล้วสตีฟก็ลุกออกจากเตียงแล้วเตรียมตัวไปทำความสะอาด...

                วันนี้สตีฟรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ เหมือนกับว่าจะเกิดเรื่องบางอย่างกับเขา ถ้าเขาก้าวออกไปจากบ้าน แต่ก็นะสตีฟไม่ใช่คนเชื่องมงายแบบนี้มากนัก บางทีเขาอาจจะคิดมากไปเอง…

 

               

 

                แสงแดดตอนสายๆส่องเข้ามากระทบใบหน้าของคนที่กำลังหลับ...โทนี่ สตาร์ก ลืมตาตื่นมาแบบงัวเงีย ภายในห้องแลปฯโรงเรียน ตอนนี้เขามาอาศัยอยู่ที่นี่ได้ราวๆห้าวันแล้ว โดยที่ไม่มีใครจับได้ แต่ดูเหมือนบรูซจะเริ่มสงสัยหน่อยๆแล้วสิ...จากเหตุการณ์หลายๆวันก่อน

 

                 วันแรก : ทุกอย่างปกติดี ไม่มีใครอะไรกับเขามาก อาจจะเพราะแผลเต็มตัวนี่ก็ได้

                วันถัดมา : โลกพูดแว่วๆมีกลิ่นแปลกๆในห้องแลปฯ บางทีอาจจะมาจากตัวเขาก็ได้...

                วันถัดๆมา : บรูซคุยกับเขาหลังจากที่โลกิกลับไปว่า ‘นายได้อาบน้ำบ้างมั้ย ? โทนี่ เสื้อผ้านายเหมือนจะไม่ได้เปลี่ยนจากตัวเดิมเลยนะ ฉันว่าฉันจำได้’  เขาช็อกมาก

                คิดแล้วก็เจ็บใจที่เขาเอาทุกอย่างมา ยกเว้นเสื้อผ้า...กับเงินสดประเภทแบงค์

                ดังนั้นในวันนี้ วันอาทิตย์ที่อากาศกำลังดี เขาว่าเขาควรจะอาบน้ำ (ในห้องน้ำนักกีฬา) และซักเสื้อนี่บ้างแล้วก่อนที่จะกลายเป็นไอ้ตัวเหม็น...วันอาทิตย์คงไม่มีคนมาโรงเรียนหรอกน่า ยิ่งเช้าๆขนาดนี้ด้วย...เอาเป็นไปหาอะไรใส่ท้องจากร้านสะดวกซื้อข้างนอกก่อนแล้วค่อยกลับมาอาบน้ำดีกว่า…

 

 

 

                  ระหว่างการเดินทางของสตีฟ เขาก็นึกได้ว่าควรจะซื้อน้ำไว้เผื่อตอนทำความสะอาด อย่างน้อยก็สองขวด แล้วก็เสบียงอย่างพวกขนมปังหรือขนมขบเคี้ยวกันท้องว่างมาก เพราะเขาต้องการให้มันเสร็จก่อนเที่ยง จะได้เอาเวลาไปทำอย่างอื่น (เรื่องการบ้านคนอย่างสตีฟ โรเจอร์ทำเสร็จตั้งแต่วันสั่งแล้ว)

                   เขาจอดรถแล้วลงไปซื้อน้ำและเสบียง(ตามความคิดของเจ้าตัว) พอออกจากร้านก็เหลือบไปเห็นรถเมล์ที่มีสินค้าของบริษัทสตาร์กเจ้า แล้วจิตใจเจ้ากรรมก็ดันนึกถึง…หมอนั่น…ทั้งๆที่เขาพยายามลืมแล้วแท้ๆ ช่วงหลายวันมานี้สตีฟเองก็แอบลอบมองโทนี่(บ้าง) ดูเหมือนฝ่ายนั้นจะมีปัญหาอะไรบางอย่างและใส่เสื้อผ้าซ้ำกันมาหลายวันแล้วด้วย ยิ่งนั่งข้างๆกันคงไม่ต้องบอกว่ามันมีกลิ่นด้วย…

                  สตีฟตบหน้าตัวเองเบาๆก่อนสะบัดหัวไล่ความคิดของเขา

 

 

 

                     ระหว่างที่กำลังจะเดินไปอาบน้ำและขบคิดเรื่องเงินที่จ่ายไปกับค่าอาหาร โทนี่ก็รู้สึกตัวว่ามีคนกำลังเดินมา ทำให้เขาต้องรีบหาที่ซ่อน...โทนี่ซ่อนตัวได้ทันเวลาพอดีกับที่สตีฟเปิดประตูโรงยิมเข้ามาในสนามบาสเกตบอลที่เป็นทางผ่านไปห้องอาบน้ำ ไม่รอช้าสตีฟก็ลงมือทำความสะอาดทันที...

                     โทนี่หลบอยู่ในห้องเก็บอุปกรณ์ เขาสงสัยมากว่าใคร(มันบังอาจ)มาโรงเรียนในวันอาทิตย์ เขาค่อยๆแง้มประตูแล้วส่องออกไปนอกห้อง...เมื่อเห็นว่าเป็นใคร โทนี่ก็นึกอยากอาละวาดอีกรอบ

                     ‘มันมาทำอะไรที่นี่!!! อ้าก!! หรือว่านิกจะลงโทษมันด้วยวิธีนี้!! อะไรกัน! ดูยังไงก็สบายกว่าเขาเห็นๆ แค่ทำความสะอาดเนี่ยนะ! แล้วเขาต้องเจออะไรกัน! ถูกพ่อทำร้ายจิตใจจนต้องทำร้ายตัวเองแล้วหนีออกจากบ้านมาซมซานแบบนี้ แถมยังโดนตัดงบสำหรับทำงานทดลองอีก ส่วนเจ้านี่! กลับได้ทำความสะอาดเฉยๆ! เจ้าตาเดียวไม่ยุติธรรมเอ๊ย!’

 

                      กว่าโทนี่จะได้ออกไปก็เกือบเที่ยง เพราะพ่อคุณกัปตันสุดเก่งของทีมอเมริกันฟุตบอลอันมีชื่อเสียงไม่ยอมออกไปสักที...แถมตอนออกไปยังเกือบโดนคนเห็น เพราะว่าธอร์ โลกิและคลินต์เดินเข้ามาในสนาม วันอาทิตย์นี้ดูเหมือนจะไม่สงบอย่างที่เขาคิดแล้วสิ…เขาจำต้องจำใจกลับเข้าไปหลบที่แลปฯ เพราะดูยังไงๆโลกิก็ไม่มีทางมาที่แลปฯแน่ แต่งตัวมาเพื่อเล่นบาสซะเต็มยศขนาดนั้น...

 

 

 

 

                   ในที่สุดโทนี่ก็ได้ออกไปเดินเตร็ดเตร่ในโรงเรียนก็ปาเข้าไป 5 โมง คนมากันอย่างไม่ขาดสายจริงๆ ทั้งที่เป็นวันอาทิตย์แท้ๆ ทำไมไม่นอนอยู่บ้านกันนะ หรือไม่ก็ออกไปดูหนัง ทำกับข้าว ฝึกร้องเพลง อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่มาโรงเรียนแบบนี้ แถมข้าวกลางวันยังไม่ได้กิน วันนี้มันวันอะไรกันว่ะ

 

 

                    ถ้ามีการจัดอันดับวันที่เหนื่อยที่สุด สตีฟ โรเจอร์จะนับวันนี้ขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่ง มันค่อนข้างวุ่นวายเมื่อมีคนมาโรงเรียนมากๆ แถมสนามที่ต้องทำความสะอาดคลินต์ยังชวนธอร์กับน้องชายมาเล่นอีก สุดท้ายแล้วเขาก็ต้องจำใจทำความสะอาดสนามทีหลัง

                     ตอนนี้สตีฟมาอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อเมื่อเช้านี้เพื่อซื้ออะไรรองท้องก่อนจะกลับบ้านไปทำมื้อเย็น ภายในร้านมีลูกค้าอยู่สองสามคนและมีพนักงานชายหน้าตาไม่รับแขกอยู่คนหนึ่ง แล้วเขาก็เห็น…คู่กรณีที่เพิ่งตีกันมาอยู่ตรงเคาน์เตอร์กำลังทำอะไรที่ดู…เงอะๆงะๆ

                     สตีฟเดินเข้าไปต่อแถวที่ยาวขึ้นเพราะเคาน์เตอร์ชำระเงินเปิดแค่ช่องเดียว ดูเหมือน…โทนี่ ไม่สิ สตาร์กกำลังมีปัญหาอะไรสักอย่างกับพนักงานขายอยู่ เขาพยายามทำเป็นไม่ได้ยิน ไม่เห็น และไม่สนใจแต่สุดท้ายแล้วสตีฟ โรเจอร์ก็เดินไปข้างหน้า

 

 

                    “โทษทีพวก ฉันเลือกของนานไปหน่อย คิดเงินรวมกันเลยครับ” สตีฟที่เดินเข้ามาแล้ววางของของตัวเองลงไปพร้อมกับผลักของโทนี่เข้าไปหาพนักงานขาย ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มมากที่สุด

                    “เฮ้ยๆ แยกกันจ่ายต่างหาก” โทนี่รีบแย้งขึ้นมา แต่ก็ต้องรีบหุบปากเพราะสายตาถมึงทึงของสตีฟที่ส่งมา…ไม่คิดเลยว่ามันจะน่ากลัวขนาดนี้ สตีฟรีบควักเงินมาจ่ายอย่างคล่องแคล่ว และเมื่อรับถุงในของมาแล้วเขสก็รีบเดินจ้ำอ้าวออกไปโดยมีโทนี่เดินตามไปติดๆ

                    “วันหลังหัดพกเงินสดบ้างนะ” สตีฟพูดขึ้น

                    “เฮอะ! เรื่องของฉัน ใครขอให้นายช่วยกัน ที่นี้เอาของฉันมาได้แล้ว” โทนี่โวยวายกลับ

                   “ของคุณ ? ชิ้นไหนกัน ผมไม่ได้บอกว่าจะจ่ายให้ก่อนสักหน่อย แล้วผมก็ไม่ได้บอกว่าจะเลี้ยงด้วย”

                   “เฮ้ๆ แต่นั่นฉันหยิบมานะ”

                   “เงินผม”  แล้วโทนี่ก็หุบปากเงียบ เขาได้แต่ทำหน้าไม่พอใจเท่านั้น…มันก็จริงอย่างที่ฝ่ายนั้นพูด เงินของสตีฟ โรเจอร์ เพราะงั้นของก็ควรเป็นของของเขา…งั้นสินะ แล้วก็เกิดความเงียบชั่วอึดใจ ทั้งสองคนจ้องหน้ากันจนสุดท้ายโทนี่ก็ทนไม่ไหวแล้วเป็นฝ่ายหันหลังหนี ก่อนจะก้าวเดินออกไป

 

แต่ก็ต้องหยุดชะงัก

 

 

                “คุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่า” สำหรับสตีฟ โรเจอร์(ผู้ใจบุญมากๆ) ต่อให้เขาโกรธมากแค่ไหนก็ตาม แต่ก็อดห่วงอีกฝ่ายไม่ได้ ยิ่งได้เห็นสภาพหัวกระเซิง(ดูจะไม่ได้หวีผมมาหลายวัน) ใส่ชุดเดินตอนที่มีเรื่องกับเขาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว แถมมีกลิ่นตัว คนอย่างโทนี่สตาร์กไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองตกต่ำทางภาพลักษณ์ขนาดนี้แน่ สตีฟคิดเล่นๆว่าบางทีอีกฝ่ายอาจจะหนีออกจากบ้านมา…

               “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย” โทนี่ตอบมาก่อนจะยิ่งทำหน้าบูดเหมือนกับไม่อยากให้ยุ่ง

               “นั่นสิ ผมจะสนทำไมกันนะ” ว่าจบสตีฟก็หันหลับกลับบ้างแล้วทำท่าจะเดินออกไป

               “เดี๋ยวเซ่! ไม่คิดจะถามต่อหน่อยหรือไง” แล้วสตีฟก็เอียงคอกลับมาก่อนจะเลิกคิ้วข้างหนึ่ง

               “ต้องถามด้วยเหรอ ก็คุณไม่อยากให้ยุ่งนี่” เป็นคำตอบที่ทำให้โทนี่รู้สึกอยากจะฆ่าคนตรงหน้ามาก ถึงแม้หุ่นมันจะพอๆกับหมีควายเมื่อเทียบกับเขา สตีฟ โรเจอร์กำลังกวนประสาทเขาเล่นงั้นเหรอ!

 

 

                “ เออๆ ฉันยอมแล้ว…ใช่ อย่างที่นายคิด ฉันกำลังมีปัญหา” โทนี่พูดก่อนจะชักสีหน้าไม่พอใจแบบสุดๆ และนั่นก็ทำให้สตีฟหันกลับมาจ้องหน้าคนพูด

                “พ่อไล่ฉันออกจากบ้าน” โทนี่โกหกไปก่อนจะแสร้งตีหน้าเศร้า…การอยู่กับโลกินานๆมันเลยทำให้เขาซึมซับวิธีการเหล่านี้มาพอควรเลย เป็นประโยชน์มาก...แถมมันทำให้สตีฟรู้สึกผิดได้ด้วย...สะใจจริง!

                “เพราะว่าฉันมีเรื่องชกต่อยที่โรงเรียน” ว่าจบโทนี่ก็ตีหน้าเศร้าลงอีก จนสตีฟรู้สึกสงสารโทนี่ขึ้นมาจับใจ อีกฝ่ายถึงกับโดนไล่ออกจากบ้านจนไม่ที่ซุกหัวนอนเพราะทะเลาะกับเขา

                “ผมขอโทษ” สตีฟูดขึ้นมาเล่นเอาโทนี่รู้สึกผิดนิดๆ (นิดเดียวจริงๆนะ) และประโยคต่อมาก็ทำให้เขาตกใจจนเบิกตากว้าง...

                “ถ้าไม่มีที่ไปจริงๆ มาอยู่กับผมก่อนได้นะ”

 

 

TBC.

****************************************************************************

@sesaneen   รอดมาได้แล้วครับ แม้ว่าสภาพจะไม่น่าเข้าใกล้เท่าไหร่

@TZ'sTZ  เกือบถึงบ้านแคปแล้วครับ เกือบแล้ว อีกนิดเดียว  

@:_[fuijmoto]_:  พระเอกขี้มอเตอร์ไซค์มาช่วยแล้วครับ (ฮา)

@Kinjuu  ขอบคุณที่นั่งอ่านรวดเดียวครับผม

 

 

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
อ่านรวดเดียวจบก่อนจะลงคะแนน5เต็มสำหรับบทนี้...
เหตุผลคือพี่ตาร์คโดนคุณพ่อ(ตีฟ)ดุจนหงอไม่กล้าเถียงเลย-..-
ถึงแบบนั้นก็ยังปากเก่ง(แกล้ง)ทำหน้าเศร้าใส่เขาอีกแหนะ...

#8 By GwA on 2014-04-08 12:40

ประโยคสุดท้ายดาเมจมาก
ซึนๆอย่างโทนี่ต้องเจอกับกัปตันบื้อๆ(?)นี่แหละเหมาะสมดีละ ฮ่าๆๆ

#7 By sesaneen (103.7.57.18|125.26.143.67) on 2012-12-19 19:50

ประโยคสุดท้ายช่าง...
ดาเมจ
อูวอา ในที่สุดแคปก็พูดออกมาแล้ว -..-
โทนี่ นี่นายไม่คิดจะอาบในห้องน้ำโรงเรียนหน่อยเหรอ5555555
//นึกแล้วฮา
จะมีฉากร้องไห้เศร้าๆของโทนี่ให้ได้ยลกันมิคะ อิอิ

#6 By ttt (103.7.57.18|27.55.172.142) on 2012-12-18 20:27

ไม่ไหวแล้ว แคปจะ....
น่ารักไปแล้ววววว!!#สครีมมมมม
ชอบเรื่องนี้มากค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
surprised smile

#5 By panrawin (103.7.57.18|113.53.4.216) on 2012-12-17 23:18

โทนี่ซึนนนนนนนนนนนนนนนนน
แคปแอบโหดเบาๆ555555
ตอนนี้แอบสงสารโทนี่แฮะ ไม่ตังค์จ่าย ตัวโทรมมอมแมม
รอตอนต่อไปจ้า

#4 By RollingInMySoul (103.7.57.18|49.49.48.111) on 2012-12-15 00:40

น่ารักมากอ่าcry

#2 By Apple Acid on 2012-12-09 19:52

ประโยคสุดท้ายให้ความรู้สึกเหมือนแคปขอโทนี่แต่งงาน (คิดไปเอง) กร๊าก
สองคนนี่จะไปทดลองอยู่ก่อนแต่งสินะ ฮะ ฮะ ฮ้า! เยี่ยม GOOD
บทนี้แคปเอาไปเต็มสิบคะแนนจ้า ชอบตอนทำตาดุใส่โทนี่
เห็นโทนี่หงอกับแคปแล้วมันสุขจายยยยยย รอตอนต่อไปค่าcry

#1 By TZ'sTZ (103.7.57.18|115.67.134.119) on 2012-12-09 08:59